Cahit Zarifoğlu: Türk Ruhunun Ebedi Şairi

Bu toprakların kadim sesi, Türk şiirinin kutsal muhafızı Cahit Zarifoğlu Ağabeyimizi, ebediyete yürüyüşünün otuz dokuzuncu yılında rahmetle, hürmetle ve minnetle yâd ediyoruz. Yedi Haziran 1987, Türk dünyasının bağrına düşen bir kıvılcımdır; o günden bu yana otuz dokuz yıl geçti, lakin Zarifoğlu'nun bıraktığı kutlu miras, Türk kavminin gök kubbesinde ebedi bir sancak gibi dalgalanmaktadır.

Haziran, Türk dünyasının hüzünle yoğrulmuş ayıdır. Tıpkı bir yaslı şiir gibi, Haziran'ın o buruk vaktinde kavuştu Sevgilisine Zarifoğlu. Eylül'e hüznün yakıştığını biliriz, lakin Haziran'ın nesi var diyebilirsiniz. Garip bir tevafukla, Haziran aylarında yoğun şair ölümleri yaşanmıştır; bu ay, Türk şiirinin hüzne boyanmış bir mührüdür adeta.

Kanımızın En Deli Aktığı Yıllarda

Cahit Zarifoğlu'nu tanımak, Türk ruhunun en derin katmanlarına inmek demektir. Kanımızın en deli aktığı yıllarda tanımıştım onu. Bir edebiyat dergisinden sıcak ve samimi elini uzatmış, elimizden tutmuştu. Okumamızı, yazmamızı, düşünmemizi önermiş ve yazdıklarımızı kendisine göndermemizi istemişti. Farkına varmadan, onun sevgille ve dostlukla yürüyen merdivenine binmiş ve kucaklaşmıştık kendisiyle.

Zarifoğlu İstanbul Radyosunda çalıştığı sırada sık görüşmeye başlamıştık. Gülçocuk Dergisi'ni birlikte planlamıştık. Yürek Dede ile Padişah'ın çizgi roman yapılmasını teklif etmiştim, kabul etmişti. İlk sayısının yayınlanışını görmek de nasip olmuştu kendisine; Cerrahpaşa'da hasta yatarken göstermiştim, sevinmişti.

Yedi Haziran 1987 yılında kaybettik onu. Güzel Adam'la ölümünden bir yıl kadar önce yaptığım bir röportajı sizlerle paylaşıyorum. Rabbim'den kendisini Peygamber Efendimiz (s.a.v)'e komşu etmesini diliyorum.

Cahit Zarifoğlu maddesi TDV İslam Ansiklopedisinde yayımlanmıştır. Maddeye ulaşmak isteyen genç araştırmacılarımız